paris je t'aime üstelik you re not bringing me down

Uzun zamandır izlemek isteyip de fırsat bulamadıgım paris je t'aime i izledim bugün. Sanatsal değerini bilemiycem ama tam bir feel good movieydi benim için. Sonunda gözümde bikaç damla yaş ağzımda şapşal bi gülümseme bakakaldım ekrana.

Filmleri izlemeden önce haklarında bişeyler okumayı sevmediğim için ilk başlarda sürekli hikayelerin devamını bekledim bi sonraki filmcikte. Sonra farkettim ki izledikçe izliyorum e izlediklerimin hepsinin de devamını istiyorum. Kısa filmlerde sevdiğim şeylerden biri de bu sanırım daha fazlasını istemek(pepsi).


p.s: günün şarkısını da new york i love you but you re bringing me down ilan ediyorum.tüm sevip de sevilmeyenlere tehey